Wzrost wydajnosci rolnictwa

Od początku wojny władze starały się wpływać różnymi środkami na wzrost wydajności i produkcji rolnictwa. Stosowane formy oddziaływania nie odbiegały od znanych dotychczas. Zwiększano zatrudnienie i obszar zasiewów, a nakazy administracyjne przeważały nad ekonomicznymi narzędziami oddziaływania. Wprowadzony w 1942 r. system zachęty materialnej dla traktorzystów nie dawał rezultatów ze względu na pozostawienie niskich, nieopłacalnych cen artykułów dostarczanych państwu w ramach dostaw obowiązkowych. Projekt podniesienia cen skupu do poziomu opłacalności przedstawiony w 1943 r. przez Ludowy Komisariat Sowchozów poddany został dyskusji dopiero po zakończeniu wojny. W celu poprawy zaopatrzenia mieszkańców miast i osiedli na prowincji przekazano część ziem uprawnych fabrykom. Powstawały na nich przyzakładowe gospodarstwa pomocnicze, z których 50% wyprodukowanego mięsa, ziarna i ryb oraz całość innych artykułów przeznaczano na polepszenie zaopatrzenia pracowników (zwłaszcza robotników) ponad ogólne normy. Równocześnie zwiększono ilość (z 5 min w 1942 r. do 16,5 min w 1944 r.) i obszar (z 500 tyś. ha do 1415 tyś. ha) działek pracowniczych, które w 1944 r. dawały prawie 10 min t ziemniaków i jarzyn.
chwilówka kredyty hipoteczne windykacja długów